De vergeten Friezen in Denemarken
Voorpagina > Het Volk en het land > De ramp bij Rejsby

De ramp bij Rejsby

In 1923, bijna honderd jaar later, vond op Deens grondgebied één van de meest tragische stormvloeden plaats. Dat was bij de dijk van Rejsby, ten noorden van Skærbæk.

Eind augustus was men bezig met het verbeteren en verhogen van de dijk. Plotseling stak er een zware storm op en het water begon erg snel te stijgen. De plaatselijke arbeiders verlieten direct de bouwplaats, maar de mensen van elders lieten zich niet uit het veld slaan. In de namiddag had men telefonisch contact met de mensen buiten bij de dijk. Toen kwam het water hen tot de knieën, maar ze dachten nog steeds niet dat er sprake was van gevaar. Toen men later weer met hen praatte, reikte het water hen tot de middel. Nu wilden ze zich graag op het land in veiligheid brengen. In Rejsby had men echter geen boten. Men kon dus niets doen. Pas toen het water de volgende dag was gezakt, kon men bij de dijk komen. Men vond 19 mensen die om het leven waren gekomen; enkelen lagen in sloten, anderen waren in het prikkeldraad vast blijven zitten, in een poging het land te bereiken.

In 1953 vond in Nederland een van de ergste stormvloedrampen van de laatste eeuwen plaats. Daarbij zijn ongeveer 2000 mensen om het leven gekomen.

Van iets recentere tijd was de grote stormvloed van 16 op 17 februari 1962. We komen dan bij de Duitse autoriteiten terecht. Achteraf werd vastgesteld dat het niet aan een gebrek aan alertheid heeft gelegen. De voorsteden van Hamburg werden zwaar getroffen en er kwamen ongeveer 300 mensen om. Op de halligen werden veel huizen verwoest.

Op 3 januari 1976 kwam het water langs de kust echt over de dijken. In Dittmarschen en in de monding van de Elbe
braken op meerdere plaatsen de dijken door. Op Rømø was over het hele eiland sprake van grote vernielingen aan de dijken. Uit veiligheidsoverwegingen werd de bevolking van Tønder geëvacueerd. Hoewel er in Denemarken geen mensenlevens verloren gingen, bedroeg de schade vele miljoenen kronen.

In de millennia daarvoor hebben er natuurlijk ook grote rampen plaatsgevonden en dat kan nog steeds gebeuren. De indruk bestaat echter wel dat de bevolking zich, ondanks alles wat er in het verleden gebeurd is, nu veilig voelt achter de dijken en op de rampenplannen van de overheden vertrouwt.